Tiltombak

Yapılan bir araştırmada erkek çocuk doğumlarıyla alkali su arasında ilişki bulunduğu saptandı...

PH miktarı 7'den yüksek olan, negatif yüklü iyonları bol miktarda içeren ve içerisinde fazla miktarda oksijen bulunan ''alkali su'' içen çiftlerin çocuklarının erkek olma olasılığının yüksek olduğu bildirildi.
Kimya mühendisi Menan Aysan Kuzanlı ve doktor Recai Yahyaoğlu tarafından hazırlanıp yayımlanan ''Alkali Suyla Sağlıklı ve Genç Kalmanın Sırları. Suyun İyileştirici Gücü'' adlı kitapta, insan vücudundaki sıvıların asidite ve alkalitelerinin çocuğun cinsiyetinin belirlenmesinde rol oynadığı belirtildi.

Kitapta şöyle denildi:

''Erkeğin spermleri alkali, kadın vajinası ise asidiktir. Erkek kromozomları taşıyan sperm hızlı bir biçimde yol almasına rağmen yaşam süreleri kısa olduğundan vajinanın asidik ortamında ömrü çok kısadır. Buna karşın dişi kromozomları taşıyan sperm yavaş yol almasına rağmen vajinanın asidik ortamında daha uzun süre yaşayabilir. Bu basit sistem uygulanarak erkek veya kız çocuğa sahip olunabilmektedir. Anne ve baba çocuk yapma kararından 1 ay önce PH derecesi yüksek olan alkali su içmeye başlarsa spermler ve vajinanın içerisi daha alkali hale gelir. Böylece erkek çocuk yapma olasılığı yükselmiş olur. Alkali su vasıtasıyla hem erkek spermindeki alkali oran artmış hem de vajinadaki asidik ortam etkisini kısmen kaybetmiştir. Her iki etki karşılıklı olarak birbirlerinin etkinliğini artırmak suretiyle güçlü bir sinerji oluşmasını sağlar.''

''SUYUH PH DERECESİ 7'DEN BÜYÜK OLMALI''

Dr. Recai Yahyaoğlu, AA muhabirine yaptığı açıklamada, Kore'de yapılan bir araştırmada erkek çocuk doğumlarıyla alkali su arasında ilişki bulunduğunun saptandığını belirterek, şunları söyledi:

''Kore'de yapılan bir araştırmada, son yıllarda alkali su içen anne ve babaların yüzde 95 olasılıkla erkek çocuklarının olduğu saptanmıştır. Bu sebeple Kore'de erkek çocuk oranının artması sorun olarak değerlendirilmeye başlanmıştır. Bu uygulama yüzde 100 sonuç verir diye bir kural yok. Bu yöntemle yüzde 100 erkek çocuk doğar demiyoruz. Sadece suyla cinsiyet belirleme arasında ilişki olduğunu anlatmaya çalışıyoruz. Vatandaşlarımız suyun alkali olup olmadığını PH derecesiyle (asit veya bazik derecesi, sertlik derecesi) anlayabilir. Piyasada satılan hazır suların ambalajlarının üzerinde, içerisindeki kimyasal maddeler ve PH derecesi yer almaktadır. H derecesi 7 ve üzerinde olan sular 'alkali su' olarak kabul edilir. Kısaca erkek bebek isteyen çiftler PH derecesi 7 ve üzeri olan suları tercih etsin. PH miktarı 7'den yüksek olan sular tercih edilirse bebeğin erkek olma olasılığı yüksek olur.''

Not: Belkide , hazır su reklamı için,bilinçli olarak yapılmış bir haberdir

Bilmeyenler için anlatalım.

Temel'in kaynanası kaybolur ve gazeteye şöyle bir ilan verir:

“Kaynanamı kaypettum. Körenlerin insaniyet namına körmemezlikten gelmeleri rica olunur.”

NE YAPILMALI?

Nüfus cüzdanınız kaybolunca ya da çalınınca, gazeteye ilan ve emniyet makamlarına haber vermek yeterli değil. Emniyet biriminden, “nüfus cüzdanının kaybolduğuna ya da çalındığına dair yazı veya tutanak” almak da yeterli değil.

Kaybolan ya da çalınan nüfus cüzdanı nedeniyle, çeşitli sorunlar yaşanabiliyor.

Sözgelimi, cüzdanı çalan ya da bulan kötü niyetli kişiler;

- Bu kimlikle, şirket ya da şirketler kurabiliyorlar,

- Borç taahhütlerine girebiliyorlar,

- Sahte fatura düzenlemek suretiyle, yasa dışı gelir elde edebiliyorlar,

- Cep telefonu hattı alıp tehdit, şantaj, terör vb. amaçlı kullanabiliyorlar.

- Akla gelmeyecek bir çok olumsuz işte ya da faaliyette kullanabiliyorlar.

İşin acı tarafı, nüfus cüzdanı kaybolan ya da çalınan kişi, çoğu kez açılan davalardan haberdar olmamakta, hüküm giyebilmekte ve itiraz etmediği daha doğrusu edemediği kararlardan dolayı mağdur olabilmektedir. Hakkında çıkan arama kararı üzerine yakalanması sonucu da ciddi sorunlar yaşayabilmektedir.

Şimdi diyeceksiniz ki;

“Peki nüfus cüzdanı çalınınca veya kaybolunca başka ne yapacağız?”

Hemen yanıtlayalım;

“Vergi dairesine bildirimde bulunacaksınız.”

BİLDİRİMİN ŞEKLİ

Çok kişi farkında değil. Gelir İdaresi Başkanlığı'nın “Vergi Kimlik Numarası” 2007/1 No.lu İç Genelgesi var.

Bu genelgeye göre;

Gerçek kişiler, nüfus cüzdanlarının kaybolduğu veya çalındığını, bir dilekçe ile vergi dairesine bildirecek ve bu nüfus cüzdanı ile vergi dairelerinde mükellefiyet kaydı yapılmasının engellenmesini talep edecekler.

Bunun için; vergi mükellefi olanların bağlı oldukları vergi dairesine, olmayanların da herhangi bir vergi dairesine başvuruda bulunmaları gerekiyor.

Başvuru dilekçesi ekinde de; TC kimlik numarası belirtilmek suretiyle, nüfus cüzdanının kaybolduğu veya çalındığına dair gazete ilanı ile emniyet birimlerince düzenlenmiş belgenin aslı ibraz edilecek.

SİSTEM NASIL ÇALIŞIYOR

Maliye Başmüfettişi Ahmet Ozansoy'un, Yaklaşım Dergisi'nin Şubat 2010 sayısında yayımlanan makalesine göre; kayıp veya çalıntı nüfus cüzdanı bilgisinin, vergi dairesi sistemine girilmesiyle birlikte, bu nüfus cüzdanına dayanarak yapılacak mükellefiyet işlemleri engellenmiş oluyor.

Kayıp ya da çalıntı nüfus cüzdanı ile işlem yapıldığının sistem tarafından tespiti halinde, bilgisayar ekranında bununla ilgili “uyarı” gözüküyor. Nüfus cüzdanına da el konuluyor.

Aman dikkat!

Nüfus cüzdanınız kaybolduğu ya da çalındığında, vergi dairesine acilen başvurun.

Yoksa çok zor durumlarda kalabilirsiniz.

Neden bazı insanlar inanılmaz derecede şanslı iken, diğerleri hak ettikleri olanaklara asla sahip olamazlar?

Bir psikolog, yanıtı bulduğunu söylüyor; 10 yıl önce şansı araştırmaya başladım. Neden bazı insanların hep doğru zamanda doğru yerde oldugunu, diğerlerinin ise sürekli olarak şanssızlıklarla boğuştuğunu merak ediyordum.

Ulusal gazetelere ilan vererek kendilerini her zaman şanslı ya da şanssız hisseden insanların benimle temasa geçmelerini rica ettim. Yüzlerce sıra dışı erkek ve kadın araştırmam için gönüllü oldu. Yıllar boyunca onlarla söyleşiler yaptım, yaşamlarını gözlemledim ve deneylere katılmalarını sağladım. Sonuçlar gösteriyor ki insanlar neden şanslı ya da şanssız olduklarını tam olarak bilemeseler de düşünceleri ve davranışları bu durumu büyük ölçüde açıklıyor.

Bir şans ya da bir fırsat gibi görünen durumları düşünelim. şanslı insanların bu tür fırsatlarla sürekli karşılaşmalarına karşılık şanssız insanlar bunlarla hiç karşılaşmazlar.bu durumun insanların söz konusu fırsatları fark etme yetenekleri arasındaki farklılıklardan mı kaynaklandığını bulmak için basit bir deney yaptım.
Hem şanslı hem de şanssız insanlara bir gazete verdim ve onlardan gazeteyi iyice inceleyip içinde ne kadar fotoğraf olduğunu bana söylemelerini istedim. Gazetenin ortalarında bir yere üzerinde şu not yazılı olan büyük bir mesaj yerleştirdim.deney görevlisine bunu gördüğünüzü söyleyin 250 dolar kazanın bu mesaj sayfanın yarısını kaplıyordu ve yüksekliği 5 cm in üzerinde olan bir fontla yazılmıştı.herkesin yüzünü sabit bakışlarla süzüyordum.. şanssız insanlar bunu fark edemezlerken şanslı insanlar hemen fark ettiler. şanssız insanlar genel olarak şanslı insanlardan daha gergindirler. Bu endişeli ruh hali beklenmeyeni fark etme yeteneklerine zarar verir. Sonuç olarak fırsatları kaçırırlar çünkü başka bir şeyi aramaya aşırı odaklanmışlardır. Partilere, mükemmel eşlerini bulma düşüncesiyle giderler. Bu yüzden de iyi arkadaşlar edinme fırsatlarını kaçırırlar. Belli iş ilanlarını bulmaya kararlı bir biçimde gazeteleri incelerler ve diğer iş olanaklarını kaçırırlar.şanslı insanlar daha rahat ve açıktırlar. Dolayısıyla yalnızca aradıklarını değil orada ne oldugunu da görürler. Araştırmam sonuç olarak şunu gösterdi... şanslı insanlar 4 ilke sayesinde şanslarını yaratırlar. şans fırsatlarını yaratma ve fark etme konusunda beceriklidirler. Sezgilerini dinleyerek şanslı kararlar verebilirler. Olumlu beklentiler sayesinde doğru çıkan tahminlerde bulunurlar. şanssızlığı şansa dönüştüren esnek bir yaklaşım benimserler. Çalışmanın sonuna doğru bu ilkelerin şansı yaratmada kullanılıp kullanılamayacağını merak ettim. Bir grup gönüllüden bir ay boyunca şanslı bir insan gibi düşünüp davranmaya yardımcı olacak egzersizler yapmasını istedim. Çarpıcı sonuçlar; bu egzersizler şans fırsatlarını fark etmeleri, sezgilerini dinlemeleri, şanslı olmayı ummaları ve şanssızlığa karşı daha esnek olmalarında onlara yardımcı oldu. Gönüllüler 1 ay sonra döndü ve neler olduğunu anlattılar. Sonuçlar çarpıcıydı. Bu insanların %80 i artık daha mutluydu, yaşamında daha çok tatmin oluyordu ve belki de en önemlisi daha şanslıydı. Sonuç olarak asla akla gelmeyecek şans faktörünü bulmuştum. Aşağıda profesör wiseman ın şanslı olmak için önerdiği 4 temel ipucu bulunuyor..
1-içsel sezgilerinizi dinleyin, normalde doğru çıkarlar
2-yeni deneyimlere ve normal rutininizi bozmaya açık olun.
3-her gün bir kaç dakikanızı iyi giden şeyleri hatırlayarak geçirin
4-önemli bir toplantı ya da telefon görüşmesi öncesinde kendinizi şanslı olarak hayal edin. şans çoğu zaman doğru çıkan bir tahmindir.

Profesör richard...wiseman üniversitesi hertfordshire

Bazı Kürtlere göre “kahraman”; kimi Kürt aydınına göre “iblis”; Dersimli Kürtlere göre “hain”; Aleviler’e göre “cellat”; Doğulu şeyhlere/şıhlara göre ise “Mevlana Hakimüddin” idi…
Sünni Kürtleri, Alevi Türkmen Safeviler’in kılıcından Osmanlı’yla ittifak yaparak kurtaran İdris-i Bitlisi gerçekte kimdi? Türkleri nasıl Kürtleştirdi? DTP’nin kapatılmasıyla ne ilgisi vardı?

Çok gerilere gitmeyelim.
Selçuklular-Kürtler ilişkisi inişli çıkışlı oldu. Taraflar birbirinden pek hazzetmedi.
Kürtler, Akkoyunlular, Karakoyunlular, Dulkadiroğlu gibi Türk beylikleri himayesinde de pek mutlu olmadılar.
Kürtler, en çok Osmanlılar döneminde rahat ettiler.
Bunu sağlayan kişi ise İdris-i Bitlisi idi…
Gelin 500 yıl önceye gidelim.

Birinci perde

Fatih Sultan Mehmed’in ünvanı; “Sultanü’l-barrayn ve hakamül’l-bahrayn” idi; yani Anadolu, Rumeli ile Karadeniz-Akdeniz’in sultanı.
Fatih, Avrupa’nın sultanı olmak istiyordu. Bu nedenle yürüyüşü hep Batı’ya doğru oldu. Devrimciydi; hukuktan maliyeye; toprak üzerindeki siyasetinden güzel sanatlara kadar hep ilerici adımlar attı. Ali Kuşçu gibi alimlere önem verdi.
Fatih’in ölümünden sonra oğulları Cem ile Beyazıd arasında taht kavgası çıktı.
II. Beyazıd, Cem Sultan’a karşı halkın desteğini almak için Şeriatı hayatın merkezine koydu. Sarayın gerici unsurlarıyla ittifak yaptı. Çandarlı İbrahim gibi statükocu vezirleri tekrar saraya çağırdı. Babası zamanında yapılan sivil devlet kanunlarını daralttı; devletleştirilmiş emlak ve evkafı sahiplerine dağıttı. İtalyan ressamlarına yaptırılan Sarayın duvarlarındaki freskoları söktürdü.
Bu kısa bilgilerden sonra gelelim anlatacağımız olayın kahramanına: Yavuz Sultan Selim.
II. Beyazıd’ın oğluydu. Şehzadeliği döneminde Trabzon Valisi’ydi. Artık yaşlanan babasının atılgan olmamasına kızıyordu. Darbeyle babasının tahtını gasp etti. Osmanlı’nın Batı’ya yürüyüşünü Doğu’ya çevirdi…
Şimdi de olayın ikinci kahramanını tanıyalım: Şah İsmail.

İkinci perde

15’inci yüzyıl sonunda İran’da taht kavgaları başladı. Saltanatı Bayındır soyundan Safeviler ele geçirdi.
Devletin başına Erdebil Ocağı’ndan Şeyh Haydar’ın küçük oğlu Şah İsmail geçti. Şah İsmail aynı zamanda, “Hatayi” mahlasıyla Türkçe şiirler yazan bir şairdi. Türkmen’di. Kimine göre “Alevi” kimine göre “Şii” idi.
Anadolu Alevi Türkmenleri Şah İsmail’i kendi hükümdarları ve pirleri saydı/ hala da öyle sayarlar.
Buraya minik bir parantez açmalıyım:
Bu destek sadece inanç temelli değildi; Türkmenler yeni merkezileşmiş Osmanlı’ya karşı hoşnutsuzdular. Çünkü ne asker ne de vergi vermek istiyorlardı. İstedikleri kendi aşiret hukukları çerçevesinde göçebe hayata devamdı.
Hele hele özellikle Beyazıd döneminde Sünni İslamiyet’in Osmanlı resmi ideolojisine dönüşmesini kabullenmediler.
Bu nedenlerle de Şeyh Cüneyd-Şeyh Haydar döneminde Safeviler’e yakınlaştılar.
Safeviler Erdebil sufileri sayesinde Azerbaycan, Doğu Anadolu, Irak ve İran’da siyasi gücü ele geçirdiler.
Şah İsmail Azerbaycan dolaylarının hakimi Veziriazam Şemseddin Geylani’nin desteğiyle Akkoyunluları mağlup etti. Gözü Osmanlı topraklarındaydı.
1502-1507’de iki kez saldırıya geçti. Erciş, Ahlat, Diyarbakır, Mardin, Cizre, Musul, Bağdat’ı aldı. Sünni din adamlarının türbelerini yıktı. Bu hareketi Sünni Kürt aşiretlerinin tepkisini çekti…

Üçüncü perde

Ve gelelim yazımızın konusu olan kişiye: İdris-i Bitlisi.
Ailesi Bitlisli ve “Mevlana Hakimeddin” lakabıyla biliniyordu.
Babası tasavvuf ve tefsir konularına hakim Mevlana Şeyh Hüsameddin Ali-ül Bitlisi idi.
Ahmet Yesevi’nin yolundan yürüyen Seyyid Mehmet Nur Bahçi’den feyz almış; halifesi olmuş; şeyhi ölünce Nurbahçi tarikatını kurmuştu.
Bilginleri ve şairleri sevip koruyan Türkmen beyliği Akkoyunlu hükümdarı Uzun Hasan’ın hizmetinde “divan katibi” olarak görev yapmıştı. Sekiz kitabı vardı.
İdris-i Bitlisi böylesine önemli bir alimin oğlu olarak dünyaya geldi.
Doğum tarihi kesin olarak bilinmiyor. 1452 - 1457 arasında doğduğunu yazabiliriz. Doğum yeri de muğlaktı; kimine göre Diyarbakır kimine göre Bitlis’ti. Kürt’tü.
Eğitimi babasından “İdrisiye Medresesi”nde aldı. Arapça, Farsça öğrendi.
Uzun Hasan başkentini Diyarbakır’dan Tebriz’e nakledince ailece oraya göçtüler.
Tebriz’de “Saray katipliği” yaptı. Ali Şir Nevai gibi alimlerle arkadaşlık kurdu. Şah İsmail’in 1501’de Akkoyunluları tarihten silmesine kadar sarayda görev yaptı. Ailesini koruyup kollayan Akkoyunluları yok ettiği için Şah İsmail’e düşman kesildi. Ve tabii bir düşmanlık nedeni ise Şah İsmail’in mezhebiydi.

İdris-i Bitlisi, Safevi tehlikesi konusunda II. Beyazıd’ı uyarmak için Osmanlı Sarayı’na kadar gitti. İyi karşılandı ama umduğunu bulamadı. Kendisine Arabistan kadıaskerliği gibi “bürokratik” bir görev verildi. Bir de resmi tarih yazıcılığı.
İdris-i Bitlisi’ye isteğini veren padişah Yavuz Selim oldu.
Yavuz Selim Trabzon Valiliği döneminde Safeviler’i tehlike olarak değerlendirmiş, babasını uyarmıştı.
Yavuz Selim tahta oturunca hemen İdris-i Bitlisi ile ittifak yaptı; Şah İsmail konusunda hemfikirdiler; yok edilmesi gerekiyordu.
Yavuz Selim sürekli kendine tehditkar mektuplar gönderen, “Anadolu halkının babasının müridleri olduklarını” yazan, Timur bozgunundan bahseden Şah İsmail’i susturmak istiyordu.
Kürtlerin desteğini almak için İdris-i Bitlisi’yi görevlendirdi.
İdris-i Bitlisi kısa sürede Sünni Kürtleri Osmanlı’nın yanına çekti.
Uzatmayalım…
20 Nisan 1514’te İstanbul’dan sefere çıkan Yavuz Selim, 24 Ağustos 1514’te Çaldıran’da Şah İsmail’i mağlup etti.
Bu savaş sonunda Kürt aşiretleri özel bir idareye tabii oldu. Kürt derebeyliğinin temeli atıldı. Bu ayrıntılara da girmeyip meselenin özüne gelelim: Türkler nasıl Kürtleştirildi?

Ve final

Çaldıran Savaşı’ndan sonra Yeniçeriler’in huzursuzluğu nedeniyle Amasya’ya dönen Yavuz Selim, Doğu Anadolu’da düzenin sağlanması görevini İdris-i Bitlisi’ye verdi.
İdris-i Bitlisi 25 Kürt aşiretini bir araya getirerek, onları -kendi üslubuyla yazarsak- “Kızılbaşların kökünü kazımaya teşvik etti.”
Hepsi, “Kızılbaş topluluklarına karşı kılıç darbesiyle cihat etme” yemini ettiler.
İdris-i Bitlisi kararı bildirmek için Amasya’ya Yavuz Selim’in yanına gitti.
Dedi ki, “Yüce amaç, Kızılbaşların topluluklarını parçalamaya ve birliğini darmadağın etmeye yol açacak tedbirleri almak olduğuna göre, bu durumda Sultanlık Sarayı’nın adamlarından, bütün yerli beylerin itaat edecekleri ve emirlerine boyun eğecekleri birinin tayin edilmesi daha iyi olur. Böylece bu iş en hızlı ve en iyi şekilde tamamlanır.”
O kişi Bıyıklı Mehmed Ağa oldu; Diyarbakır bölgesi Beylerbeyi yapıldı.
İdris-i Bitlisi memnundu.
Şakir Epözdemir gibi tarihçiler bakın ne yazıyor: “O dönemlerde Doğu ve Güneydoğu bölgesi baştanbaşa Kızılbaşların işgali altındaydı. Bölge insanı ve beyleri bu zulümden kurtulmak için İdris-i Bitlisi’yi beklemiştir.”
Bizim tarihçiliğimiz böyledir işte; neyse…
Gelelim sonuca…
İdris-i Bitlisi’nin Selim Şah-namesi’nde yazdığına göre “40 bin Kızılbaşın/Türkmen’in başı kesildi.”
Ve binlerce insan, Sünni Kürt kimliğine bürünerek katliamlardan kurtuldu.
Bu nedenledir ki, Nuri Dersimi, “Kürdistan Tarihinde Dersim” adlı kitabında İdris-i Bitlisi’yi “hain” olarak göstermektedir.
Günümüzde İdris-i Bitlisi hala tartışılmaktadır.
Bu yazının konusu benzer tartışmaları yinelemek değildir.
Ya da resmi ideoloji gereği “aslında Kürt yoktur onlar Türk’tür” demek hiç değildir.
Bakınız; kişi kendini hangi kimlikte görüyorsa öyledir. Türk, Kürt, Yahudi, Ermeni, Rum, Çerkez, Laz, Gürcü, Sünni, Alevi hepsi Türkiye Cumhuriyeti’nin saygın vatandaşlarıdır.
Bu yazının yazılma amacı şudur:
Bazı Kürt aydınları sık sık tv’lerde yakın tarihten örnekler veriyor ve nasıl eziyetlerle karşılaştıklarını anlatıyor. Söylediklerinin çoğu doğru.
Ama tarihi nereden başlatacağız?
500 yıl geriye gittiğinizde de Alevi Türkmenleri kesen, onlara “jenosid” uygulayan İdris-i Bitlisi’yi görürüz!
Evet empati şart. Kardeşliğe mecburuz.
Salt yaşanan acılar üzerinden siyasal rant elde etmeye çalışarak yarını inşa edemeyiz.
Sorunu kardeşlik temelinde çözülmesi isteniyor ise her türlü teröre övgüler düzmeye son vermek gerekiyor.
Artık beyaz sayfa açmak şarttır.
Bunu yapamazsak daha nice partiler kurulur ve kapatılır…

Soner Yalçın
Kaynak:

Eskiden kılıçlarla,oklarla savaşılırmış.Barut bulunduktan sonra ''Tüfek icat oldu,Mertlik bozuldu'' durumu meydana geldi.Bir düğmeye basmakla binlerce insan bir an da yok edilir oldu.Bunun en büyük örneği 1945 de Amerika'nın Japonya'ya attığı atom bombasıdır.Binlerce insan öldü,binlerce insan sakat kaldı ve en önemlisi doğa büyük zarar gördü.
Oturduğu yerden bir düğmeye basarak,kilometrelerce uzaktaki insanları öldürmekte onları kesmedi.Çünkü doğada zarar görüyordu.Çünkü dünyanın her yerindeki,yer altı ve yer üstü zenginlik onlar için önemlidir.Çünkü bütün nimetler onların malıdır(hizmetindedir) kendilerince.Onlar için önemli olmayan insan hayatıdır.Sadece kendilerini düşünürler.
Bombalarla katliam yapmak hem aleni olduğundan hem de masraflı olduğundan,yeni arayışlara itti emperyalistleri.Biyolojik silahlara yöneldiler.Bir bomba atacaklar karşı taraf gülme krizine girecek silahlarını bırakacak,bir bomba atacaklar karşı taraf birbirini öldürecek,bir bomba atacaklar karşı tarafın beyinlerine hükmedecekler.Buna benzer daha çok farklı arayışlar içindeler ama bu da onlar için kafi değil.Bir taraftanda aşısı,ilacı kendilerinde mevcut olan salgın hastalıklar çıkartarak karşı tarafı yok etmek veya bezdirerek kendisine köle yapma çalışmalarıda var.Son yıllarda harıl harıl bu konuda çalışıyorlar.Laboratuarlarda ölümcül salgın hastalıklar çıkartmaya çalışıyorlar ve ufak ufak denemelerinide yapıyorlar.Kuş Gribi,Domuz Gribi,Kanamalı kırım kongo hastalığı (keneden geçen) vs.Bakalım daha yeni yeni ne hastalıklar çıkartacaklar,yakında görürüz.
Bu iş öyle güzel bir iş ki her yönlü kullanılabilir.Aşısını satarak,ilacını satarak güzel paralarda kazanabilirler,yani ekonomik olarakta karşı tarafı kendilerine muhtaç hale getirebilirler.
Şu emperyalistler çok akıllılar çok ama aynı derecede de çok acımasızlar.Sırf kendi çıkarları için insan hayatını hiçe atmak ne derece doğru ? İnsanlığa sığar mı ? Bu dünyada işleri iş ama ya öbür taraf ?

Öyleyse ; Kahrolsun Emperyalizm , Kahrolsun İnsan Görünümlü Mahlukatlar

15 Kasım Pazar Günü Banu Avar’la Zürih’te bir Konferansta bir araya geldim.

Dünya Düzeni ve Türkiye’nin gidişatı hakkında çarpıcı açıklamalar yapan tecrübeli Gazeteci; TRT den atılma sebebine de tekrar bir açıklık getirdi.

İşte; Toplantıda konuşulanlar ve sizler için Banu Avar’a yönelttiğim sorular:

Banu Avar: Baskılara dayanamadık!

2004-2008 arası çalışma yerim TRT idi. 2008 Mayıs ayında büyük ortadoğu ve asya projesi adı altında bir programın montajını yaparken, montajın ortasında içeriye TRT istanbul'da çalışan bir arkadaşım girdi elinde bir zarfla. Zarfta 15 gün önce işime son verildiği yazıyordu.

15 gün önce işten atılmışım haberim yok. Bu haberi aldıktan sonra gülümseyerek Ankara'yı ziyaret etmeye karar verdim. Bana bir bilgi verilmesi gerekiyordu, çünkü normalde bir senelik bir anlaşmamız vardı.

''En fazla Mail alan program, TRT'nin en yüksek raitingli programı benim programımken ,niye işten atıldım?'' diye sordum. Aldığım cevap şuydu:'' efendim ne yapalım; Amerikan Büyükelçisi, İsrail Büyükelçisi, Gürcistan Büyükelçisi sizi istemiyorlar, baskı yapıyorlar buna daha fazla dayanamadık… Bende teşekkür edip ayrıldım oradan.

Su faturaları İngilizce ve Almanca

Güney illerimizde yaşayan yabancıların arasına giriyorum, oralarda onları izliyorum ne oluyor bitiyor diye- inanılmaz! Gizli kilise kurmaktan tutun ,adamların örgütlenmesi inanılmaz şekilde yayılıyorlar. Hepsi bir aradalar ve bir anda ayağa kalkıyorlar. Alanya, Fethiye, Didim böyle. Öyle bir taktik çalışma yapıyorlar ki, öyle bir baskı var ki ;artik İngilizce ve Almanca yayınlanıyor Türkiye’deki su faturaları.

Nolur bunlardan biraz örnek alalım. İnanılmaz bir örgütlenmeyi becerebilen bir insan gurubuyla karşı karşıyayız ve bu insan grubunun zekası bizden geri. Batılılar Türklerin zeka seviyesine çıkamazlar!

Kafamızı batıcılık denen bu kanserden kurtarmalıyız!

Batı yaşayabilmek için doğuya elini atmak zorunda!

10 Sene sonra Batı tamamen bitik olacak!

Muhasir medeniyet devamlı değişiyor ve bu artık Batı değil!

Batı bitmiş durumda!

At gözlüğü takıyorlar, neresi medeni bunların?

İsmet İnönü’nün Kültür danışmanı Nurullah Ataç’tı ve bu adam Atatürk'ün ölümünden sonra şunu diyebildi:

''Bizim devrim dediğimiz hareketin amacı; bu ülkeyi batı ülkelerine benzetmektir.

Biz görüyoruz eksiğimizi efendim Yunanca öğrenmedik, Latince öğrenmedik, Avrupalıların eğitiminden geçmedik onun için, ne kadar uğraşsak Avrupalı gibi olamıyoruz.'' Komplekse bakın!

Gençleri hür edebiyatıni öğreterek kurtarabiliriz. Halk musikisini sevenler uygarliğa düşmandır diyor

Nurullah Ataç. Bu laubalilikten vazgeçilmeliymiş. Alaturka dinlemeyecekmişiz ,çünkü Avrupalı olamayız sonra! Buna insanları inandırmaya çalıştılar ve beyin yıkadılar.

Aramıza; Almancıklar, Amerikalıcıklar, İngilizcikler var...

Kendini Alman, Amerikalı, İngiliz, Fransız zanneden bir takım zavallı yaratıklarla karşılaşıyoruz.

Eğer Atatürkçüysek; Mason cemaatlerinden, Fetullah cemaatlerinden, tarikatlardan ve Batıcılık illetinden uzak duracağız.

Bu Millet; çok ilginç bir Millettir ve çok fena tokat atar!

Anında ama son noktada!

Yumurta kapıya gelecek!

Değişik bir Milletiz, böyle bir millet dünya yüzünde yok.

Biz birbirimizin değerini bilelim.

Kompleksli insanlar var etrafımızda...

Batının içimize yerleştirdiği kompleksli Türkiye’den nefret eden insanlarla dolu içimiz.

Biz çok yakında çok değişik durumlar göreceğiz!

Size bakınca ;kökü dışarda olan çiçekleri hatırlıyorum... İnşallah hepiniz kendi topraklarınıza dönersiniz... Sizleri dışarlara, özellikle çalışan işçi olarak gelenleri, dışarlara gönderirken geri dönüşlerini hiç düşünmediler... İnşallah bir gün hepimiz aynı ülkenin sınırları içinde, beraber bir bütün ve bütün o ülkenin zenginlikleriyle rahat rahat yaşarız diye düşünüyorum.

Türkiye ayaklandı!

Türkiye’de inanılmaz bir manzara var!

Medya’da ne kadar hain varsa onları derlediler, topladılar, devşirdiler, para verdiler işte bu gün

ekranlarda gördüğünüz kuklalar boş boş konuşuyorlar, hepsi yalan söylüyor! Hepsi kendi ülkesinden nefret ediyor bir şekilde bu duruma getirdiler ama ne yaparlarsa yapsınlar halk bunlara inanmiyor! Halk inanılmaz sağ duyu sahibi. Bütün şehirlerde herkes sokaklarda. Elinde kopuk bacağıyla Gaziler yürüyor, Şehit aileleri yürüyor. Önlerinde en ufak bir örgütlenme yok ,en ufak bir lider yok. İnanılmaz bir manzara, görseniz ağlamadan bakmanız mümkün değil. Bu halkın genetiğinde bu var. İşte bundan korkuyorlar.

Türkiye nereye gidiyor?

Türkiye iyiye gidiyor!

Şu anda da belirlenmiş adamlar var... Hazırlanıyorlar; bir tanesini söyleyebilirim Tuna Beklevic.

Hatırlarsınız; Tayyip Erdoğan'ın uçağına binmişti. Türkiye küçük millet meclisleri kurmaya çalışıyorlar.Para NDI (Milli Demokrasi Enstitüsü) nden geliyor. Amerika'nın CIA’ye bağlantılı kurumudur. Bunlar vasıtasıyla ve Avrupa Birliğinin çeşitli kurumlarından gelen paralarla, Türkiye’yi bölgelere parçalıyorlar.

Trakya'nın bayrağı bile ayrı, bir bayrak belirlendi. Trakya tamamen ayrı bir bölüm olarak Trakya

Cumhuriyeti olacak çok yakında. Türkiye'yi paramparça etme planları ortalıkta dolaşıyor ama bu halk buna izin vermeyecek! Bunun çalışmaları’da yapılıyor!

Kürt sorunu yoktur!

Kürt sorunu yaratılmak isteniyor!

Malatya’da 8 tane kürt derneği bir araya geldi ,Türk bayrağının önüne geçtiler, biz bunları desteklemiyoruz, biz bu milletin bütünlüğünü istiyoruz biz birlikteyiz dediler, hepsi ayağa kalktılar. Tabii bizim Medya buna yer vermedi ama İnternette kıyamet kopuyor!

Diyarbakır'ın Çınar’ından beni aradılar; 7 tane çocuğum var. Türk bayraği asıyorum, Kafana sıkacağız bu bayrağın altında. 7'sininde kafasına sıkacağız demişler- sıkarsa sıksın hadi bakalım sıkıyor mu dedi ve çocuklarıyla beraber bu bayrağı orada koruyanlar var!

Biz Kürdüyle, Türküyle, Boşnağıyla, Çerkeziyle her birşeyiyle burası Türk demek – Türk bu demek! Bu toprakların içinde beraber Kurtuluş Savaşları verilmiş!

Şu mentalitelerle boğuşmamız gerekecek. Bu çok önemli! Çünkü kendi olamıyor, kendi olamama sebebi; Batı'yı çağdaş zannetmesi, Batı; Orta Çağda yaşıyor, neresi çağdaş bu Batının?

Ben Amerika'da yaşadım uzun zaman. 15 senem İngiltere'de geçti, Fransa'da 3 yıl yaşadım, İsveç'te yaşadım 6 ay.

Ben ciğerini bilirim bunların! Bunlar at gözlüklü insanlardır!

Türkiye iyi bir yere gidecek! Biz Türkiye'yi iyi bir yere götüreceğiz!

İyi duygular vermek için, söylemiyorum bunu. Ben Psikolojik bir operasyonun çok fena halde alıp başını yürüdüğünün duygusundayım: Her şey çok kötü! Türkiye batıyor!

Türkiye asla batmayacak, bu kadarcık şeyle batmaz Türkiye! Nereye batıyor Türkiye? Türkiye'yi halledemediler ve halledemeyecekler! Evet çok kötü bir sürü durumlar var ama olmayacak!

Her geçen gün insanlar örgütleniyorlar! Daha fazla uzun uzun konuşamam...

Hemen yarın bir şey olmayabilir ama öbür gün olacak!

Gideceğimiz yer toplumcu gidişattır. Buraya kadar geldi bu iş. Bir çöküntü yaşandı, doğrudur. Bu oyunun adı batıcılıktır. Bu batıcılık oyununun sayesinde Türkiye bu kadar zayıflatılmıştır. Avrupa birliği diye diye bu salaklık içindeyiz. Bize güveneceğiz önce! İran ve Suriye'ile yakınlaşmak lazım, Rusyayla yakınlaşmak lazım... Avrasya seçeneği çok önemlidir!

Namaz kılacağınıza, bale yapın diyenler var. Zamanında bunlarla çok kavga ettim! Bunu kabul etmek mümkün değildir! Bu “mon cher” kafalarla hiç bir yere varılamaz! Kendiniz gibi olacaksınız. Türk gibi olmak lazım! Birazda siz Milliyetçi olun! Ben TÜRKÜM deyin ve GURUR duyun! Utanmayın! Biz biz olmaktan mutlu olmalıyız!

Banu Avar’a İsviçre’deki Minare krizini sordum. Bakın bu konu hakkında neler söyledi:

Dilimizden, ve dinimizden bizi uzaklaştırmaya çalışıyorlar! Camilere minare konmasın deniliyor. Herkesin bir dini var. Onun kilisesinde falanca şeyini çıkarıcam de, bakın nasıl kıyamet kopuyor. Clintonlar, Obamalar bunlarla ilgileniyor da sen kendi dininle ilgili bir konuda niye ortaya çıkıpta laf etmiyorsun?

Biz Dinimize’de Türklüğümüze’de sahip çıkacağız!

Kendini batılı gören ve batılı demenin ne demek olduğunu bile bilmeyen ama kendini batılı görerek bir takım komplekslerinden sıyrılmayı düşünen bir insan grubu var Türkiye de. Bu küçük bir azınlıktır. Onlar batıya, batıdan çok sahip çıkıyorlar ,Kraldan daha çok kralcılar.

Ben Müslümanım bununla da gurur duyuyorum ve bırakmayacağız bu sahte islamcılara bu işi! Biz dünyanın en son gelen dininin mensuplarıyız!

Bir arkadaşım kısa sure önce Vefat etti. Vefatından once kendisiyle görüşmüştüm. Bana çok önemli bir şey söyledi. Bak dedi, sana kim ki bir katolik olarak bir hıristiyan olarak ben ateim ateim derse sakın inanma! Ben Katolik bir Anne- Babadan doğdum, ölene kadar da katoliğim dedi!

Banu Avar'ın verdiği bu örnek ,her şeyi anlatıyor zaten…

Müslümanlar aşırı dinci diye suçlanıyorlar ama asıl bu suçlamaları yapan insanların içinde daha güçlü bir inanç yatıyor.

Son olarak yazımı, Banu Avar’ın Yurt Dışındaki gençlere seslendiği şu sözle bitirmek istiyorum:

Sevgili kardeşim; seni tuzağa düşürmelerine izin verme! Vereceklerinden çok, alacakları vardır onların. Önce ruhuna el koyarlar, kimliğine, emeğine... Ne kadar iyi köle olursan ol fark etmez. İşlerine yaradığınsürece varsın! İlk işten atılacak olansin ama bu Millet bu Bayrak bu Vatan senin! Bilgin bereketlenecek;emeğin uranyum, altın, petrolle geri dönecek, fabrikaların saat gibi çalışacak ve milletin tok ve mutlu olacaktır! Sen bu yolun yolcusu ol, bil ki gerçek zenginlik, mutluluk ve bereket seni mutlaka bulacaktır.

Bu sözlerle Banu Avar’ın bunca sene bir kez bile dokunulmayan bir yaranın üzerine bastığını hissettim…

Her satırı tek tek boğazıma dizildi…